Najpopularniejsze błędy językowe

Tak, zdajemy sobie sprawę, że są poważniejsze problemy na świecie, niż zawracanie głowy jakimiś bezużytecznymi zasadami.

Polityka, wybory, wojny, pokoje, płyty, panele…

Ale maturę z języka polskiego wszyscy zdajemy, nieprawdaż? I na razie się nie zanosi na jakieś zmiany w tej kwestii.

Poza tym nie widzimy powodów, by kaleczyć nasz piękny, różnorodny i barwny język. Bo i po co?

 

Włanczać

Włączać

Jedna z najczęstszych i najbardziej wyprowadzających z równowagi umysłowej przyczyn krwawienia uszu.

Zdajemy sobie sprawę, że jest to błąd typowo fonetyczny. Nie wynika z niewiedzy, po prostu o wiele łatwiej wypowiedzieć „an”, niż „ą”. W takim wypadku proponujemy wymowę „on”. Tzn. mówić „włonczać”, zamiast „włanczać”.

Nadal jest to błąd, ale już nie tak drażniący.

 

Dwutysięczny piętnasty

Dwa tysiące piętnasty

 

Błąd, który jak widmo krąży po naszej Szkole.

Szanowni czytelnicy! Rok dwutysięczny faktycznie istnieje. A raczej istniał. Był to rok 2000. I żaden inny. Zaraz po nim był rok 2001, czyli dwa tysiące pierwszy. Odmieniamy tylko pierwszy człon. Bitwa pod Grunwaldem miała miejsce w tysiąc czterysta dziesiątym roku, a nie w tysięcznym czterysta dziesiątym roku.

To nawet trudno się wymawia.

 

Wziąść

Wziąć

Na miłość Boską! Nie powielajmy błędu Szanownej Pani Profesor Pawłowicz! Cytując Profesora Miodka: „Wziąć jest od brać, a nie od kraść.

Pisze

Jest napisane

 

Jeżeli ktoś nam mówi, że „pisze na tablicy”, to automatycznie pytamy: „Kto?”

Pisać może osoba, ale tekst został napisany przez kogoś. Sam nie byłby w stanie tego zrobić.

 

Poszedłem

Poszedłem

 

Klasyk. I największe przekleństwo chłopaków, których uderzała ta oburzająca niesprawiedliwość. („ale dziewczyny mogą!”)

No cóż, panowie. Pozostaje jedynie zacisnąć zęby i jakoś przełknąć tę ujmę na godności.

 

5 październik

5 października

 

Gdy mówimy „Dziś jest 5 październik”, to oznacza to coś powtarzane cyklicznie co roku tego samego miesiąca (w tym przypadku piąty raz). A gdy chcemy poinformować kolegę, że kartkówka jest 9.11. to mówimy „dziewiątego listopada”    lub „dziesiątego”, jeżeli chcemy go oszukać.

 

Tą książkę

Tę  książkę

 

Mimo iż językoznawcy dopuścili tę formę w mowie potocznej, to jednak w pracach pisemnych wciąż jest to błąd. Dlatego proponujemy stale używać tej poprawnej wersji. Jak to zapamiętać? Proste, musi się rymować.

„Widzisz tę dziewicę?”

„I co, dalej jest tą dziewicą?”

Ba-dum tss

 

Czekaj za mną

Czekaj na mnie

 

Gdybyśmy umiały rysować, wstawiłybyśmy tu odpowiedni satyryczny obrazek.

Ale nie umiemy.

W każdym razie, gdy ktoś do nas powie „czekaj za mną”, chcąc spełnić jego prośbę, posłusznie za nim stanąć i czekać.

Wówczas jeszcze nie wiemy na co, ale liczymy, że kolega jest na tyle uprzejmy i nam powie.

 

W cudzysłowiu

W cudzysłowie

 

To jest tylko i wyłącznie kwestia poprawnej odmiany, nic więcej.

Wiemy, że ta pierwsza forma brzmi tak jakoś… lepiej? Melodyjniej?

Lecz pamiętajmy, że nie wszystko co piękne, jest poprawne.

Łatwo zapamiętać tę zasadę, powołując się na rów. Nie mówimy „jak krowie na rowiu”, lecz „jak krowie na rowie, prawda?

Istnieje jeszcze jedna, łatwiejsza forma do zapamiętania. Mianowicie cztery litery…

Resztę dopowiedzcie sobie sami.

 

Oddziaływujący

Oddziałujący/oddziaływający

 

Błąd, błąd, błąd.

Po prostu błąd.

Tworzymy jeden niepoprawny wyraz z dwóch poprawnych.

W tym przypadku, wbrew zasadom matematyki, plus dodać plus daje minus.

———————————————————————————————-

I to tyle z naszej strony.

Nie jest to trudne, a zastosowanie się do tych rad spowoduje, że ten mały, polski świat stanie się lepszym miejscem.

Przynajmniej dla nas, autorek.

Takie już jesteśmy, ciągle narzekamy, a same spadamy w dół.

Marta Wejman, Paulina Andrzejewska

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *