Nieznana rzecz

Na rozgrzewkę mam do Was małe pytanie:

Obraz1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nie bójcie się. Nie poproszę Was o podanie rozwiązania (chociaż chętnym nie zabraniam!). Zagadnienie jest trochę innej kategorii, mianowicie- co łączy powyższe trzy równania?

Oczywiście!!!  Niewiadoma x, której poświęcę dzisiejszy artykuł.

Czy zastanawialiście się kiedyś, dlaczego w większości zadań szukamy „x”? Czy oznaczenie niewiadomej przez „x” w problemach i zadaniach tekstowych nie stało się już dla nas odruchem warunkowym?

Sięgnijmy więc do historii lingwistyki.
Język arabski, należący do rodziny języków semickich, zapisywany jest alfabetem arabski, od strony prawej do lewej. Przez niektórych uważany za trudny, jednak jego nieoczywistym urokiem jest logika. Każde słowo jest niezwykle precyzyjne i dostarcza dużo informacji. Dlatego to właśnie Arabowie i Persowie opracowali matematykę w pierwszych wiekach naszej ery.
Słowo ALGEBRA pochodzi od arabskiego „al-dżebr”, a jako dział matematyki pierwotnie zajmowała się rozwiązywaniem równań.
Arabskie teksty zawierające mądrości matematyczne dotarły do Europy w XI i XII wieku. Wówczas pojawił się wielki problem w przetłumaczeniu ich na język europejski. Przeszkodą nie do pokonania okazały się niektóre arabskie dźwięki, których Europejczycy nie są w stanie wymówić bez długotrwałego treningu. Co więcej tych dźwięków nie da się przedstawić za pomocą dostępnych nam znaków.
Jednym z głównych sprawców całego zamieszania jest litera  ش, odpowiednik polskiego dwuznaku „sz”.
Cały sęk w tym, że jest ona także pierwszą litera słowa   شيء, co na nasz język tłumaczymy jako „konkretna nieznana rzecz”. Słowo to pojawiło się we wczesnej matematyce.
Zadaniem średniowiecznych uczonych z Hiszpanii było przetłumaczenie starożytnych zapisków. I tu pojawił się problem. Bowiem w języku hiszpańskim „sz” nie istnieje! Chcąc, nie chcąc musieli sobie jakoś z tym poradzić. Badacze mieli do wybory dwa wyjścia: dodać „sz” do swojego alfabetu albo zapożyczyć dźwięk. Zdecydowali się na drugą opcję i wykorzystali brzmienie dwudziestej drugiej litery alfabetu greckiego- Chi. W późniejszych latach, gdy materiał został przetłumaczony na powszechną łacinę, zamieniono „Chi” na dwudziestą czwarta literę alfabetu łacińskiego, czyli X.
Taki zaś symbol niewiadomej stosujemy w naukach ścisłych niezmiennie do dnia dzisiejszego.

Na sam koniec chciałabym podzielić się z Wami jednym z moich ulubionych cytatów:

I NIGDY O TYM NIE ZAPOMINAJMY!!!

Justyna Merta

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *